باش تا باشم...

با تو بودن شوری دارد...

عطش و گرمایی که می سوزاند،هیجان می بخشد

تو که هستی انگار همه چیز هست و من بی نیاز

تو باشی برای من یعنی آخر همه چیز

دوست دارم تو باشی و من نظاره کنم تمامت را

سو سوی ستاره،فنجان چای کنار پنجره بهانه است

بهانه ای برای لختی بیش برای بودنت...

بودنت و حسی که می بخشی به من

وقتی هستی دنیا یعنی هیچ،یعنی دانه ای ارزن...

باش تا باشم...

بودنت یعنی عشق یعنی زندگی یعنی حیات من...

دینای پر از دروغ...