سالگرد ازدواجمون

امروز پنجمین سالگردازدواجمون هستش .فکر کنم اصلا یادش نباشه .زندگیمون وارد سال ۵ شده اماهمون ۱سال اول رو زندگی کردیم .سال اول من حامله شدم و ۹ماه بارداری رو خونه ی مامانم اینا بودم .الانم ۲ سال و۳ ماهه که خونه ی پدرشوهری هستیم.زندگی نداریم فقط وفقط دعوا و منم منم کردن.

دیشب مادرشوهری زنگ زده بود به عروس جدیده و احوالپرسی میکرد و قرار بود برن ماه عسل مشهد.همش بهش میگفت خوش باشید خوب معلومه الان تو جو هستند وخیلی هم خوش میگذره .همش الان تو ا.ت.ا.ق . خ.و.ا.ب هستند وحال میکنند .چقدر ازین عروس شدن سنتی بدم میاد چیه اصلا هم خوب نیست .یکشنبه که عروس رو دیدم یه عالم طلا انداخته بود وخیلی ترو ور گل بود ولی کلا اینطوری دوست ندارم خودم هم اینطوری نبودم.

نمیدونم یادش بندازم که امروز سالگرد ازدواجمون هست یا نه؟ اصلا نمیخوام اینکارو کنم چون میدونم تو قید وبند اینکارا نیست .ببینم چیکار میکنه وقتی بفهمه. دیگه از زندگی باهاش خسته شدم .قراره اگه بشه یه پول قلمبه بیاد دستمون که اگه بشه عالی میشه و ما یه خونه اجاره میکنیم و مجبور نیستم دختری رو مهد بنویسم .پریشب برخلاف عقیده ام رفتم بهش نزدیک شدم و یکم دستاشو گرفتم اونم طبق معمول با گوشیش ور میرفت که دید من پایه ام .خوب بود برای هردومون که ۳هفته ازهم دور بودیم اما از بد ماجرا من فرداش ۲۹مهر پریود شدم و نزاشتم که کار به ۲روز بکشه .دیشب بهش گفتم پری شدم گفت : خدا روشکر که این دفعه رومخم نیستی.هر دفعه که من عقب میندازم اینقدر اعصابم بهم ریخته میشه که همش گیر میدم بهش که نکنه حامله باشم با اینکه میدونم اینطوری نیست اما دلم شور میزنه که هیچی نیست اآخه در ماه شاید ۱یا ۲بار ارتباط داشته باشیم ولی من نگرانم همیشه.چون دفعه ی اول هم اصلا نمیدونم کی گرفت و باردارشدم اصلا یادم نمیاد .

بگذریم چقدر دارم همه چیزو شفاف سازی میکنم نه؟ همینطوره آخه میخوام بعدها که میخونمش با جزییات بدونم چی بهم گذشته .تقریبا وبم سانسور شده نیست و راحت مینویسم .ولی نمیدونم چرا نمیتونم با خدا راحت حرف بزنم و حتی اینجا براش بنویسم .

بنویسم که خیلی احسای نا امیدی دارم خیلی دوسش دارم و دخترمو مدیونش هستم و .......خیلی چیزای دیگه اما نگار روم نمیشه همین حرفای ساده رو هم باهاش مطرح کنم.خدایا خودت کمکم کن

دینای پر از دروغ...